Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Zobacz politykę prywatności
Ciekawe oferty i ułatwienia
PLUSY PO SZEŚĆDZIESIĄTCE
AAA

Reklama / Ogłoszenie
Pokłosie przekleństwa - recenzja powieści Edyty Świętek
AP, Replika, 2020-09-17
Edyta Świętek kontynuuje opowieść o wielopokoleniowej rodzinie, w której bohaterami są nie tylko matki, babki, ojcowie, bracia, siostry, kochankowie… Ważną bohaterką jest Bydgoszcz, a w niej miejsca, na wspomnienie których kręci się łezka w oku i takie, o których istnieniu wygodniej byłoby zapomnieć.

"To ironia losu, że człowiek pewne sprawy ogarnia umysłem dopiero w podbramkowej sytuacji. Że tak późno czasami do nas dociera to, co jest w życiu najważniejsze".

Wcale nie chciałam jej skończyć! Ale skończyłam i...

Wraz z przemianami gospodarczymi znacznym zmianom ulega życie rodziny Trzeciaków. Jola robi oszałamiającą karierę w korporacji, Piotr Kost zostaje redaktorem muzycznym w radiostacji, a Manuela prezenterką teleturnieju nadawanego przez ogólnopolską stację telewizyjną. Jednak nie wszystkim członkom rodziny wiedzie się równie dobrze. Trudny czas nadchodzi dla Ewy, która zmuszona jest do rezygnacji z występów, a także dla nauczycieli pobierających niewysokie pensje. Kryzys ekonomiczny uderza w interesy przedsiębiorczego Tymoteusza. Jak mężczyzna poradzi sobie z nowymi wyzwaniami? Czy Justyna odnajdzie szczęście u boku ukochanego? Jakie skutki przyniesie klątwa rzucona przed laty przez Franciszkę?

Czy mieliście kiedyś tak, że nie mogliście się doczekać zakończenia danej historii, a jednocześnie było Wam tak bardzo żal przewrócić ostatnią stronę i zamknąć bohaterów na zawsze w ramach powieści? Na pewno mieliście. Ja też miałam. Właśnie przy ostatnim tomie serii Edyty Świętek. Jeśli dorzucić do tego fakt, że cykl "Grzech młodości" na stałe zagościł w moim prywatnym rankingu najlepszych sag rodzinnych, to możecie sobie wyobrazić, że nie było mi łatwo.

Pamiętam moje pierwsze spotkanie z Trzeciakami. Zachwycił mnie wówczas niesamowity klimat i tak doskonale oddane realia epoki. Choć "Rzeka kłamstw" nawiązywała do lat sprzed mojego urodzenia, to opisane w książce charakterystyczne elementy pamiętam choćby z opowiadań babci. A potem? Potem to już popłynęłam z nurtem tej historii, a każda kolejna część potwierdzała tylko, że mam ograniczony zasób słownictwa. No dobrze, może po prostu z czasem zabrakło mi słów, aby opisać, jak bardzo mi się podobała. :)

Ostatni tom zazwyczaj przynosi rozwiązanie i zamknięcie wątków otwartych w trakcie trwania całej fabuły. Nie inaczej było i tym razem. Musieliśmy się znowu pożegnać z niektórymi bohaterami. U innych mogliśmy sypnąć ryżem na szczęście, a niektórym kibicowaliśmy, aby w końcu dostali "za swoje". Może nie brzmi to za dobrze, ale kto czytał poprzednie części wie o kim mowa i skąd ta antypatia względem pewnej wyjątkowo aroganckiej, i irytującej czytelnika od samego początku, postaci. Oczywiście nie odbiorę Wam przyjemności przekonania się na własnej skórze, jaki los spotkał poszczególnych członków tej wielopokoleniowej familii. Powiem tylko, że bardzo mi się podobało jak autorka pozamykała poszczególne sprawy, zatrzasnęła niektóre drzwi i otworzyła ramiona do wybaczenia błędów z przeszłości.

A skąd tytuł - "Pokłosie przekleństwa"? Jak mawiają: "kto sieje wiatr, ten zbiera burzę". I w przypadku jednego z bohaterów też tak było. Czy rzucona przed laty przez matkę klątwa zbierze krwawe żniwo? A może los jednak dla niektórych okaże się łaskawy? Tego dowiecie się sięgając po już niestety ostatni tom serii "Grzechy młodości".

Podsumowując:

Zawsze w takich momentach mam ochotę zanucić słowa piosenki Ireny Santor "Deszcz": "I tak się trudno rozstać". Jest mi naprawdę smutno, że to już koniec tej fantastycznej podróży literackiej w czasie. Była to opowieści, która nie tylko dała nam - czytelnikom możliwość poznania ludzkich losów na przestrzeni lat i przemian, jakie zachodziły w naszym kraju, ale także historii, która dotyczy relacji rodzinnych, codziennych trosk i zmartwień, zwyczajnych ludzkich problemów, które przecież nie są obce żadnemu z nas. Edyta Świętek stworzyła coś na kształt albumu rodzinnego ze zdjęciami, które przeglądamy z uśmiechem na ustach, wspominając te dobre, ale i te złe momenty. Tych, których już nie ma wśród nas. Tych, którzy zostali i udało im się zbudować szczęście, ale także tych, którym los, a może ich nietrafione wybory, odebrał szansę na naprawienie grzechów młodości. Niezmiennie polecam i polecać będę!


"Pokłosie przekleństwa" - Edyta Świętek
Wydawnictwo Replika, 2020
https://www.facebook.com/WydawnictwoReplika/
Recenzja z blogu nienaczytana
CIEKAWE KSIĄŻKI
O nas
Kontakt
Zgłoś ofertę
Regulamin portalu
Regulamin ofert i informacji
Regulamin reklam
Pytania i odpowiedzi
Komunikaty
60plus - demografia i rynek
© Copyright 60plus.pl